drwina

Stroić (sobie) drwiny (z kogoś, z czegoś) zob. stroić 2.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • drwina — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. drwinanie {{/stl 8}}{{stl 7}} złośliwe, lekceważące słowa, gesty itp. względem kogoś lub czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Drwiny ze zdrowego rozsądku. Być przedmiotem drwin. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • drwina — ż IV, CMs. drwinanie; lm D. drwinain «drwiące słowa, złośliwy żart; kpina, szyderstwo» Być przedmiotem drwin. Mówił z wyraźną drwiną w głosie …   Słownik języka polskiego

  • drwinka — ż III, CMs. drwinkance; lm D. drwinkanek zwykle w lm, zdr. od drwina Strofował go z lekką drwinką w głosie. Dać komu powód do drwinek …   Słownik języka polskiego

  • ironia — ż I, DCMs. ironianii, blm «ukryta drwina, utajone szyderstwo, złośliwość zawarta w wypowiedzi pozornie aprobującej» Jadowita, zgryźliwa ironia. Mówić z ironią. ◊ Ironia losu «nagły, niepomyślny obrót wypadków, które zapowiadały się szczęśliwie» ◊ …   Słownik języka polskiego

  • kpina — ż IV, CMs. kpinanie; lm D. kpinain «drwina, żart, szyderstwo» To zakrawa na kpiny. Robić sobie z czegoś kpiny. Wystawiać kogoś (siebie) na kpiny …   Słownik języka polskiego

  • leciutki — leciutkitcy forma zdr. o odcieniu intensywnym od lekki (tylko w zn. 1 4) a) w zn. 1: Leciutkie sandałki. b) w zn. 2: Leciutkie kroki. Leciutka bluzka. c) w zn. 3: Leciutka drwina. Leciutka herbata. d) …   Słownik języka polskiego

  • przekąs — m IV, D. u, Ms. przekąssie; lm M. y daw. «drwina, ironia, szyderstwo, zjadliwość» dziś tylko w zwrotach: Mówić, odpowiadać, pytać itp. z przekąsem …   Słownik języka polskiego

  • prześmiewka — ż III, CMs. prześmiewkawce; lm D. prześmiewkawek pot. «podśmiewanie się, drwina, żart» Złośliwa, szydercza prześmiewka. Prześmiewki satyryków. Narażać się na prześmiewki …   Słownik języka polskiego

  • sarkazm — m IV, D. u, Ms. sarkazmzmie, blm «złośliwa ironia; drwina, szyderstwo» Sarkazm czyichś słów. Uwaga pełna sarkazmu. Mówić z sarkazmem …   Słownik języka polskiego

  • skrzyć — ndk VIb, skrzy, skrzył rzad. to samo, co skrzyć się Niebo skrzyło gwiazdami. Szabla skrząca klejnotami. przen. Powiedzenia skrzące dowcipem. skrzyć się «wydawać błyski, lśnić migotliwym blaskiem; błyszczeć, jaśnieć, iskrzyć się; rzadziej: sypać… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.